Misje bojowe

Wprowadzenie

Misje bojowe to dynamiczne działania, w których każda decyzja ma znaczenie. Pilot operuje w środowisku zagrożenia, współpracując z innymi statkami powietrznymi oraz JTAC na ziemi.
Skuteczność zależy od precyzyjnej nawigacji, poprawnej komunikacji radiowej oraz zdolności do szybkiego reagowania na sytuację taktyczną. Zrozumienie procedur oraz ich konsekwentne stosowanie pozwala bezpiecznie i efektywnie wykonywać zadania bojowe w DCS.

Misje bojowe

Podczas misji bojowych wykorzystujemy wiedzę przedstawioną we wcześniejszych sekcjach strony, dotyczącą operacji lotniskowych, komunikacji radiowej oraz nawigacji.

Po starcie przechodzimy na częstotliwość taktyczną. Najczęściej jest to 242.000 MHz. Zmiana częstotliwości powinna być wcześniej zasygnalizowana na aktualnym kanale radiowym.

🔸 przykład: Colt-1 – przechodzę na taktyczną ang. Colt-1 switch tactical

Następnie zgłaszamy się na częstotliwości taktycznej:

🔸 przykład: Colt-1 po starcie z lotniska, radio check ang. Colt-1 after take-off, radio check

Każda grupa posiada punkty nawigacyjne (Waypoint / WYPT). Minięcie takiego punktu powinno być zgłoszone na częstotliwości taktycznej.

cf_1

🔸 przykład: Colt-1 minąłem punkt „X” ang. Colt-1 passed waypoint “X”

Zgłoszenie minięcia punktu pomaga w ocenie sytuacji taktycznej. Na podstawie tych informacji inne grupy mogą określić położenie sojuszniczych maszyn oraz dostosować swoje działania.

Ostatnimi punktami w planie lotu (FP – Flight Plan) są miejsca zaangażowania.

🔸 przykład: Colt-1 on station
cf_2

Podczas wejścia do strefy CAP (Combat Air Patrol) podajemy również czas przebywania w strefie, czyli tzw. Playtime.

Playtime określa czas, przez jaki dana grupa może utrzymywać patrol w danym obszarze działań.

Grupy wykonujące inne zadania, np. SEAD lub CAS, również zgłaszają On Station, aby poinformować inne jednostki o rozpoczęciu działania.

Po zakończeniu zadania zgłaszamy powrót do bazy:

🔸 przykład: Colt-1 RTB (Return To Base)

Jeżeli opuszczamy obszar działań tymczasowo, np. w celu tankowania w powietrzu, zgłaszamy:

🔸 przykład: Colt-1 off station

Podejście do tankera wymaga zmiany częstotliwości radiowej:

🔸 przykład: Colt-1 switch to Arco
cf_3

Komenda Off Station oznacza chwilowe opuszczenie strefy z zamiarem powrotu na wcześniejszą pozycję.

W misjach typu CAP ważne jest zachowanie ciągłości patrolu. Dlatego zadanie może zostać przejęte przez grupę rezerwową lub inne patrole znajdujące się w pobliżu.

cf_4

Podstawą poprawnego patrolu CAP jest utrzymanie odpowiedniego radialu oraz właściwej pozycji względem chronionego obszaru.

Holding wykonywany jest zwykle względem określonego waypointu, np. punktu 4 w planie lotu, a patrol utrzymywany jest w pobliżu kolejnego punktu, np. waypointu 5.

Obszar zaangażowania określony jest odległością od ostatniego waypointu. W tej strefie wszystkie wykryte maszyny wroga powinny zostać zniszczone.

Tryb A/G

CAS (Close Air Support) to bezpośrednie wsparcie wojsk lądowych przez lotnictwo. Piloci atakują cele znajdujące się w pobliżu własnych oddziałów, dlatego działania są ściśle koordynowane z JTAC. Wymaga to precyzyjnego użycia uzbrojenia oraz dokładnej identyfikacji celu, aby uniknąć zagrożenia dla własnych sił.

A/G-4

STRIKE to uderzenia lotnicze na ważne cele naziemne przeciwnika. Mogą to być lotniska, bazy wojskowe, magazyny paliwa, mosty lub infrastruktura logistyczna. Misje tego typu często wykonywane są przy użyciu bomb kierowanych oraz innych precyzyjnych środków rażenia.


A/G-1


Schemat operacji.

A/G-4a

SEAD (Suppression of Enemy Air Defenses) polega na czasowym neutralizowaniu systemów obrony przeciwlotniczej przeciwnika. Piloci wykorzystują specjalne uzbrojenie, takie jak pociski przeciwradarowe AGM-88 HARM, aby zmusić radary do wyłączenia lub ograniczyć ich działanie. Dzięki temu inne samoloty mogą bezpieczniej wykonywać swoje zadania bojowe.

A/G-2


Schemat operacji.

A/G-2a

DEAD (Destruction of Enemy Air Defenses) to misja mająca na celu fizyczne zniszczenie systemów obrony przeciwlotniczej przeciwnika. W przeciwieństwie do SEAD, celem nie jest jedynie ich chwilowe uciszenie, lecz trwała eliminacja radarów, wyrzutni rakiet oraz stanowisk dowodzenia.

A/G-3


Schemat operacji.

A/G-3a

BAI (Battlefield Air Interdiction) polega na zwalczaniu sił przeciwnika na zapleczu pola walki. Celem są kolumny pojazdów, konwoje logistyczne, magazyny zaopatrzenia oraz inne elementy wspierające działania wojsk na froncie. Zadaniem pilotów jest osłabienie zdolności przeciwnika do prowadzenia walki zanim jego jednostki dotrą na linię frontu.

A/G-5


Schemat operacji.

A/G-5a

Misje Anti-Ship polegają na zwalczaniu jednostek nawodnych przeciwnika. Piloci wykorzystują pociski przeciwokrętowe oraz bomby kierowane do atakowania okrętów wojennych i transportowych. Operacje te wymagają precyzyjnego podejścia do celu oraz często prowadzone są w środowisku zagrożonym przez obronę przeciwlotniczą okrętów.

A/G-6


Schemat operacji.

A/G-6a

CAS – współpraca z JTAC

Procedura wsparcia wojsk lądowych polega na współpracy pilota z JTAC. Pilot pozostaje w holdzie do momentu wezwania do ataku.

1. Dolot i HOLD

  • Dolot do punktu HOLD (np. LAWA)
  • Utrzymywanie krążenia i nasłuch na freq JTAC
  • Zgłoszenie:
  • 🔸 Ford-1 on station, holding LAWA
    JTAC-1

    2. Wezwanie do CAS

  • JTAC wywołuje grupę do zadania
  • Pilot potwierdza gotowość
  • 🔸 JTAC: Ford-1, ready for tasking 🔸 Pilot: Ford-1 ready to copy
    JTAC-2

    3. Keyhole (brief ataku)

  • JTAC przekazuje dane celu
  • Pilot zapisuje dane (karta Keyhole)
  • Potwierdzenie odczytem
  • 🔸 JTAC: ... (Keyhole) 🔸 Pilot: readback correct
    JTAC-3

    4. 📍 KEYHOLE – schemat działania JTAC

    Schemat przedstawia uproszczony sposób prowadzenia ataku w misjach CAS (Close Air Support) z wykorzystaniem procedury KEYHOLE.
    Całość opiera się na odniesieniu do celu (TARGET / BP) oraz sektorów oznaczonych literami A–D, które określają pozycję statku powietrznego względem celu.
    🔹 1. HOLD Samolot zajmuje wyznaczony sektor oczekiwania, np.:
  • 👉 D (270°)
  • Jest to punkt, w którym pilot oczekuje na dalsze instrukcje od JTAC.
    🔹 2. OFFSET (D-10) JTAC kieruje pilota do konkretnej pozycji względem celu:
  • 👉 D-10 = sektor D, 10 NM od celu
  • Pozycja ta określa zarówno kierunek podejścia, jak i dystans — stanowi punkt wyjścia do ataku.
    🔹 3. ATTACK RUN Z punktu offset pilot wykonuje dolot na cel (inbound). Atak odbywa się zgodnie z wyznaczonym kierunkiem podejścia, zapewniając:
  • separację od wojsk własnych
  • przewidywalny tor lotu
  • kontrolę JTAC nad sytuacją
  • 🔹 4. EGRESS Po wykonaniu ataku pilot opuszcza rejon zgodnie z wyznaczonym kierunkiem, np.:
  • 👉 B (090°)
  • Pozwala to uniknąć ponownego wejścia w strefę zagrożenia oraz zachować porządek w przestrzeni operacyjnej. line

    5. 📍 Karta KEYHOLE (CAS)

    Karta służy do szybkiego zapisu danych przekazywanych przez JTAC podczas misji CAS w schemacie KEYHOLE. Pozwala w prosty sposób zebrać najważniejsze informacje potrzebne do wykonania ataku.
    POSITION (HOLD / OFFSET)
  • Pozycja względem celu (np. D-10), określająca sektor i odległość.
  • TARGET / BP
  • Dane celu: grid, wysokość oraz krótki opis.
  • EGRESS
  • Kierunek odejścia po ataku (A/B/C/D), zapewniający bezpieczne opuszczenie strefy.
  • FRIENDLIES
  • Pozycja wojsk własnych, oznaczenie (np. smoke) i dystans od celu.
  • REMARKS / RESTRICTIONS
  • Dodatkowe informacje i ograniczenia przekazane przez JTAC.
  • line

    6. Atak i wyjście

  • Wejście zgodnie z kierunkiem JTAC
  • Atak tylko po komendzie CLEARED HOT
  • Wyjście z ataku w określonym kierunku
  • Powrót na HOLD (C-10)
  • 🔸 JTAC: Cleared hot 🔸 Pilot: in hot 🔸 Pilot: off dry / off hot
    JTAC-4

    7. 📡 Alfabet radiowy (NATO)

    W komunikacji radiowej stosujemy alfabet fonetyczny NATO, który pozwala jednoznacznie przekazywać litery przez radio (SRS), bez ryzyka pomyłki.
    Każda litera ma przypisane słowo, które jest łatwe do zrozumienia nawet przy zakłóceniach. Keyholle

    8. 🔤 Litery (KEYHOLE)

    W systemie KEYHOLE używamy głównie czterech sektorów:
  • A – ALFA (północ / 360°)
  • B – BRAVO (wschód / 090°)
  • C – CHARLIE (południe / 180°)
  • D – DELTA (zachód / 270°)
  • 👉 Litera określa pozycję względem celu (TARGET / BP)

    🔢 Jak czytać pozycję

    Pozycję zawsze podajemy jako: 👉 LITERA + ODLEGŁOŚĆ (NM) Przykłady:
  • D-10 → DELTA ONE ZERO
  • B-8 → BRAVO EIGHT
  • C-5 → CHARLIE FIVE
  • ⚠️ Zasady radiowe Używamy pełnych nazw fonetycznych (nie „D dziesięć”) cyfry czytamy osobno:
  • 0 = ZERO
  • 5 = FIFE
  • 9 = NINER
  • Keyholle

    Tryb A/A

    Misje typu A/A (Air-to-Air) obejmują działania związane z kontrolą przestrzeni powietrznej, ochroną własnych jednostek oraz przechwytywaniem wrogiego lotnictwa. Podstawą skutecznych operacji A/A jest utrzymanie świadomości sytuacyjnej, koordynacja z AWACS oraz odpowiednie zarządzanie energią i pozycją względem przeciwnika.

    W działaniach powietrznych kluczową rolę odgrywa radar pokładowy, łączność radiowa oraz poprawna interpretacja meldunków BRAA. Piloci wykonujący zadania A/A muszą stale monitorować sytuację taktyczną, utrzymywać separację w ugrupowaniu oraz reagować na zmieniające się zagrożenia.

    Najczęściej wykonywane zadania A/A obejmują:

    W naszych lotach najczęściej wykorzystujemy procedury HOT/COLD swap, commit oraz radarowe przechwycenie BVR, które pozwalają utrzymać ciągłe pokrycie strefy działań oraz zwiększają skuteczność walki powietrznej.

    CAP – Combat Air Patrol

    CAP to podstawowa forma patrolowania przestrzeni powietrznej. Zadaniem grupy jest utrzymanie kontroli nad wyznaczonym obszarem, wykrywanie zagrożeń oraz szybka reakcja na pojawienie się wrogiego lotnictwa.

    W naszych operacjach CAP wykonywany jest metodą HOT / COLD swap, gdzie jedna maszyna stale skanuje obszar zaangażowania (HOT), a druga buduje dystans i utrzymuje separację (COLD). Po osiągnięciu odpowiedniej odległości role zostają zamienione.

    CAP

    BARCAP – Barrier Combat Air Patrol

    BARCAP polega na utrzymaniu patrolu wzdłuż wyznaczonej linii zagrożenia. Celem misji jest zablokowanie przeciwnikowi możliwości wejścia w chroniony obszar operacyjny.

    Patrol prowadzony jest zwykle wzdłuż określonego radialu, a maszyny utrzymują ciągłe pokrycie wyznaczonego sektora. BARCAP często stanowi pierwszą linię obrony dla innych grup lotniczych.

    BARCAP

    ESCORT – Fighter Escort

    Misje ESCORT polegają na ochronie innych grup lotniczych, takich jak STRIKE, SEAD lub DEAD. Zadaniem eskorty jest wykrycie i przechwycenie zagrożeń zanim przeciwnik będzie mógł zaatakować chronione maszyny.

    Piloci eskorty utrzymują odpowiednią pozycję względem package’u, prowadzą skanowanie radarowe oraz reagują na meldunki AWACS i BRAA. W przypadku wykrycia zagrożenia wykonują commit na przeciwnika, a następnie wracają do osłony grupy.

    ESCORT

    INTERCEPT – Przechwycenie

    INTERCEPT to szybkie przechwycenie wykrytego celu powietrznego. Misje tego typu wykonywane są na podstawie danych radarowych, meldunków AWACS lub informacji przekazywanych przez inne grupy.

    Proces przechwycenia obejmuje commit na kontakt, przejście na kurs HOT, identyfikację celu, atak BVR/WVR oraz wykonanie manewru defensywnego po użyciu uzbrojenia.

    Podczas działań INTERCEPT szczególnie ważna jest:

  • świadomość sytuacyjna (SA)
  • zarządzanie energią
  • koordynacja w ugrupowaniu
  • poprawna komunikacja radiowa
  • INTERCEPT

    AWACS / GCI

    Systemy AWACS (Airborne Warning and Control System) oraz GCI (Ground Controlled Intercept) odpowiadają za kontrolę przestrzeni powietrznej, wykrywanie zagrożeń oraz naprowadzanie własnych grup lotniczych.

    Ich głównym zadaniem jest budowanie świadomości sytuacyjnej (SA), koordynowanie działań lotnictwa oraz przekazywanie informacji o kontaktach powietrznych.

    AWACS wykorzystuje radar umieszczony na pokładzie samolotu, natomiast GCI działa z naziemnych stanowisk radarowych. Oba systemy pełnią podobną funkcję i przekazują pilotom meldunki taktyczne podczas działań bojowych.

    Podstawowe zadania AWACS / GCI

  • wykrywanie kontaktów radarowych
  • identyfikacja zagrożeń
  • przekazywanie informacji BRAA
  • naprowadzanie na cele
  • koordynacja grup CAP i ESCORT
  • kontrola przestrzeni powietrznej
  • zarządzanie sytuacją taktyczną
  • BRAA

    Najczęściej wykorzystywanym formatem meldunku jest BRAA:

  • Bearing – kierunek do celu
  • Range – odległość
  • Altitude – wysokość
  • Aspect – kierunek lotu celu
  • 🔸 przykład: Falcon 1, BRAA 270 for 40, angels 25, hot

    Oznacza to kontakt znajdujący się:

  • na kierunku 270°
  • w odległości 40 NM
  • na wysokości 25 000 ft
  • lecący w naszym kierunku (HOT)
  • Najczęstsze komunikaty AWACS

    🔸 Picture – obraz sytuacji taktycznej
    🔸 Declare – identyfikacja kontaktu
    🔸 Bogey Dope – informacje o najbliższym zagrożeniu
    🔸 Commit – polecenie przechwycenia celu
    🔸 Clean – brak zagrożeń
    🔸 Popup – nowy kontakt w strefie działań
    🔸 Merge – kontakt wzrokowy / walka manewrowa

    Aspect – kierunek lotu celu

    AWACS określa również kierunek lotu przeciwnika względem naszej grupy:

  • HOT – cel leci w naszym kierunku
  • COLD – cel oddala się
  • FLANKING – lot pod kątem względem grupy
  • BEAMING – lot prostopadle do naszego radaru
  • Świadomość sytuacyjna (SA)

    Najważniejszym zadaniem pilotów podczas działań A/A jest utrzymanie świadomości sytuacyjnej.

    Oznacza to:

  • monitorowanie kontaktów radarowych
  • nasłuch komunikacji AWACS
  • kontrolę położenia własnych grup
  • zarządzanie energią i paliwem
  • utrzymanie odpowiedniej pozycji względem zagrożeń
  • Brak SA bardzo często prowadzi do utraty przewagi taktycznej lub wejścia przeciwnika w dogodną pozycję do ataku.

    Rola AWACS w działaniach bojowych

    AWACS pozwala grupom lotniczym działać znacznie skuteczniej, ponieważ zapewnia pełniejszy obraz sytuacji niż radar pokładowy pojedynczego samolotu.

    Dzięki temu możliwe jest:

  • wcześniejsze wykrywanie przeciwnika
  • koordynowanie wielu grup jednocześnie
  • bezpieczniejsze wykonywanie CAP i ESCORT
  • naprowadzanie na cele poza zasięgiem własnego radaru
  • utrzymanie przewagi informacyjnej
  • Defensive Maneuvers

    Podczas walki powietrznej pilot musi stale reagować na zagrożenia ze strony przeciwnika oraz pocisków rakietowych. Manewry defensywne pozwalają zmniejszyć prawdopodobieństwo trafienia, zerwać namierzenie radaru lub uzyskać lepszą pozycję taktyczną.

    Skuteczna obrona wymaga:

  • utrzymania świadomości sytuacyjnej (SA)
  • poprawnej pracy RWR
  • zarządzania energią i prędkością
  • odpowiedniego użycia flar i chaff
  • współpracy w ugrupowaniu
  • NOTCH / BEAM

    Manewr defensywny polegający na ustawieniu przeciwnika na godzinie 3 lub 9 względem własnego samolotu.

    Celem jest utrudnienie radarowi przeciwnika wykrywania różnicy prędkości (Doppler notch), co może doprowadzić do utraty śledzenia celu.

    🔸 przykład: Falcon 1 notch right
    NOTCH

    CRANK

    Crank wykonywany jest po odpaleniu pocisku BVR. Pilot odchodzi pod kątem od przeciwnika, utrzymując jednocześnie możliwość naprowadzania rakiety.

    Manewr pozwala:

  • zmniejszyć prędkość zbliżania
  • utrudnić przeciwnikowi atak
  • utrzymać wsparcie dla własnego pocisku
  • 🔸 przykład: Fox-3, crank left
    CRANK

    PUMP

    Pump to manewr odejścia defensywnego po odpaleniu rakiety. Pilot zwiększa dystans do przeciwnika, minimalizując ryzyko wejścia w parametry wrogiego pocisku.

    Najczęściej wykonywany jest po komendzie:

    🔸 przykład: Pitbull, pump south

    Pump pozwala:

  • zachować energię
  • przerwać merge
  • przygotować recommit
  • PUMP

    DRAG

    Drag oznacza odejście od przeciwnika w celu zwiększenia dystansu i wyciągnięcia wrogiego samolotu w kierunku własnych grup.

    Pilot wykonujący drag może:

  • uciekać przed zagrożeniem
  • wciągać przeciwnika w pułapkę
  • przekazać kontakt drugiej maszynie
  • 🔸 przykład: Falcon 1 dragging west
    DRAG

    BREAK TURN

    Break turn to gwałtowny manewr wykonywany w celu uniknięcia ataku lub zmuszenia przeciwnika do przestrzelenia.

    Pilot wykonuje maksymalny skręt w kierunku zagrożenia lub przeciwnie do niego, wykorzystując przeciążenie oraz zmianę wektora lotu.

    🔸 przykład: Break left! Missile! Missile!
    BREAK TURN

    Defensive Flow

    Typowa reakcja defensywna podczas walki BVR:

  • wykrycie zagrożenia
  • manewr notch / beam
  • użycie chaff / flar
  • crank lub pump
  • utrzymanie SA
  • recommit lub disengage
  • Najważniejsze podczas obrony jest zachowanie energii, utrzymanie świadomości sytuacyjnej oraz odpowiednie zarządzanie odległością względem przeciwnika.

    Frazeologia lotnicza

    Tłumaczenie zwrotów używanych w lotnictwie wojskowym, bazowanie na BREVITY Multiservice Brevity Codes z roku 2002. Wyrazy, które staramy się używać w naszych lotach, jeżeli podczas nich mamy możliwość korzystania z ludzkiego AWACS (Airborne Warning and Control System). Link do orginału Ważne komunikaty (do opanowania jako pierwsze)

  • Angels - określenie wysokości w tysiącach stóp, np. Angels five oznacza 5000 ft (dotyczy tylko friendly)
  • Bandit - samolot zidentyfikowany jako nieprzyjaciel; określenie nie oznacza pozwolenia na atak
  • Bogey - kontakt radarowy lub wzrokowy z obiektem powietrznym, którego tożsamość jest nieznana
  • Bogey Dope - prośba o informację BRAA o najbliższym zagrożeniu z powietrza
  • Buddy Lock - zalockowanie przyjacielskiego samolotu; najczęściej odpowiedź na wezwania spike lub buddy spike, powinna zawierać także pozycję oraz wysokość
  • Buddy Spike - informacja o wskazaniu przez RWR zalockowania przez przyjacielski samolot; powinna zawierać także pozycję oraz wysokość
  • Bullseye - umowny punkt, względem którego podawana jest pozycja obiektów
  • BRAA - format danych o kontakcie radarowym zawierający kierunek, odległość, wysokość oraz aspekt (hot, cold, flanking, beaming) celu względem przyjacielskiego samolotu, który jest adresatem komunikatu
    Przykład BRAA - AWACS - “Uzi 1, Magic, BRA 100 for 60 at 500 feet, hot, 2 ship type MiG-29”
  • Break (kierunek) - rozkaz do natychmiastowego wykonania maksymalnego skrętu we wskazanym kierunku; wykorzystywane w sytuacjach defensywnych
  • Contact - informacja o obiekcie w przestrzeni na podanych parametrach
  • Cold / Hot / Flanking - aspekt innego statku powietrznego: COLD - odwrócony tyłem, HOT - przodem do naszego samolotu, FLANKING - przodem po skosie
  • Defensive - statek powietrzny jest atakowany i wykonuje manewry obronne
    Przykład „Falcon 1 is defensive MiG-29 north”
  • Engage - polecenie ataku na określony cel naziemny
  • Fox:
  • One - półaktywny pocisk radarowy, np. AIM-7
  • Two - pocisk kierowany na podczerwień, np. AIM-9
  • Three - aktywny pocisk radarowy, np. AIM-120
    Przykład „Hornet 1 fox 3! Cranking left!”
  • Hostile - kontakt radarowy zidentyfikowany jako wrogi, względem którego udzielono autoryzacji otwarcia ognia
  • Maddog - odpalenie AMRAAM w trybie visual / bore
  • Magnum - odpalenie pocisków antyradarowych
  • Nails - wskazanie RWR o aktywnym radarze lotniczym; powinno być powiązane z kierunkiem/pozycją oraz typem kontaktu
    Przykład „Falcon 1, nails fulcrum heading 231”
  • Picture - obraz sytuacji taktycznej w obrębie działań (podawany najlepiej względem Bullseye)
    Przykład „All flights, this is Magic, picture is two groups. First group bullseye 360 for 15 miles, 2 thousand. Second group bullseye 090, 50 miles, 10 thousand.”
  • Pitbull - informacja, że aktywna rakieta radarowa (np. AIM-120) rozpoczęła naprowadzanie własnym radarem i oświetlanie celu nie jest już potrzebne
    Przykład „Falcon 1-1 pitbull, going defensive!”
  • Rifle - wystrzelenie przyjaznego pocisku powietrze-ziemia
  • Raygun - informacja o zalockowaniu nieznanego samolotu; jednocześnie wezwanie o odpowiedź buddy spike (pozycja, wysokość) przyjacielskich samolotów w celu uniknięcia friendly fire
    Przykład „Falcon 1, raygun bullseye 200, 20, 2 thousand” „Chevy 3, buddy spike!” „Chevy, Falcon 1, copy, buddy lock”
  • Spike - wskazanie RWR o namierzeniu przez radar (twardy lock); powinno zawierać kierunek oraz, jeśli znane, typ zagrożenia
    Przykład „Falcon 1, spike Foxbat at 12 o'clock!”
  • Splash - cel zniszczony, trafienie wroga rakietą powietrze-powietrze
  • Winchester - brak uzbrojenia
  • Gate - leć z maksymalną prędkością z dopalaczem
  • Green Vector - request / informacja; kierunek, na którym przestrzeń jest wolna od zagrożeń
  • Low / Medium / High / Very High - określenie wysokości w stopach (ft): LOW - 0-10 000, MEDIUM - 10 000-25 000, HIGH - 25 000-40 000, VERY HIGH - 40 000+
  • On Station - zajęcie obszaru patrolowania przez loty CAP
    Przykład „Falcon 1, Magic, checking in on station, angels 25, playtime 40”
  • Playtime - czas, jaki statek powietrzny może pozostać na stacji zanim osiągnie Joker/Bingo
  • Roger - potwierdzenie przyjęcia oraz zrozumienia komunikatu radiowego
  • Status - pytanie o status sytuacji taktycznej w walce powietrznej; możliwe odpowiedzi: offensive, defensive, neutral
  • Wilco - przyjąłem i wykonam
  • Visual - kontakt wzrokowy z przyjacielskim samolotem lub pozycją; przeciwieństwo Blind
    Przykład „Falcon 1-1, Falcon 1-2, visual on tanker 2 o'clock high”.
  • Wyrażenia podstawowe (do opanowania w drugiej kolejności)

  • Alpha Check - prośba o podanie kursu i odległości do określonego punktu
    Przykład „Magic, Sandy 1, alpha check to downed airman.”
    „Sandy 1, Magic, downed airman at 270, 20 miles”
  • Anchor/Anchoring - rozkaz/informacja o krążeniu nad określonym punktem
    Przykład „Anchor at current position”
  • Arizona -brak amunicji ARM(Anti-radiation missile) np. AGM-88C HARM
  • As Fragged - zgodnie z planem, zgodnie z briefingiem
    Przykład „Falcon1, continue as fragged.”
  • Blind - brak kontaktu wzrokowego z przyjacielskim samolotem/pozycją na ziemi (dotyczy tylko friendly), przeciwieństwo Visual
    Przykład „Hornet 1, Falcon 1 we are at your 2 o'clock high” „Falcon 1, Hornet 1 visual”
  • Buster - rozkaz lotu z maksymalną prędkością (maksymalna moc bez dopalacza)
  • Commit - polecenie przechwycenia określonego celu
    Przykład „Falcon 1, Magic, commit group braa 220, 30 miles, 30 thousand, hot”
  • Dakota - brak uzbrojenia air to ground
    Przykład „Hornet 1, Magic, confirm you are dakota?”„Magic, Hornet 1, affirmative, dakota”
    „Hornet 1, Magic copies, cap at current position ”„Hornet 1 cappink”
  • Declare - zapytanie do AWACSa o identyfikację określonej grupy. Możliwe odpowiedzi: Friendly, Hostile, Bandit, Bogey, Clean, Furball
    Przykład „Magic, Falcon 1, declare contact bulls 360 for 20, 25 thousand.”
    „Falcon 1, Magic, contact cofirmed hostile.”
  • Flow - obierz podany kierunek
    Przykład„Falcon 1, Magic, flow 270”
  • Furball - walka manewrowa, w której uczestniczy kilka samolotów zarówno sojuszniczych jak i wroga
  • Grandslam - wszyscy atakowani bandyci w danej strefie zostali zestrzeleni
    Przykład „Falcon 1 splash fourth MiG! Requesting picture!” „Falcon 1, Magic, grandslam, picture clean”
  • Judy - pilot ma kontakt wzrokowy/radarowy z celem, rozpoczął przechwytywanie i prosi o ograniczenie komunikacji do minimum
    Przykład „Falcon 1, Magic, commit group bra 180 for 20, 20 thousand.” „Magic, Falcon 1 wilco, we have radar contact, judy.”
  • Merge/merged - informacja, że przyjacielskie oraz wrogie samoloty znalazły się w strefie zasięgu wzroku
    Przykład „Magic, Hornet 1 bogie dope” „Hornet 1, Magic merged!”
  • Mud - informacja o wskazaniu przez RWR zagrożenia z ziemi, powinna być powiązana z pozycją oraz typem
  • Midnight - informacja, że funkcje kontroli oraz dowodzenia nie są dostępne (zakończenie działań AWACS/GCI/ATC)
  • Monitor - polecenie „pilnowania” na radarze określonej grupy
  • No factor - określona grupa nie jest w sferze naszych działań lub nie stanowi zagrożenia. Nie zawracać nimi głowy, przynajmniej na razie. Przykład „All flights, Magic, picture is single group at bullseye 330 for 30 miles, no factor”
  • No Joy - utrata lub brak kontaktu wzrokowego z nieprzyjacielskim statkiem powietrznym, przeciwieństwo Tally
  • Notch/notching - manewr defensywny przeciwko zagrożeniu AA, polegający na ustawieniu zagrożenia na trzeciej lub dziewiątej godzinie.
  • Popup - informacja, że w obrębie działań pojawił się nowy kontakt
    Przykład „Magic, popup group bullseye, 350 for 12 miles, 1 thousand”
  • Pump/Pumpink - manewr minimalizujący szybkość zbliżania się do zagrożenia lub punktu geograficznego. W praktyce jest to nasz myśliwiec, który wystrzelił Foxa3 do bandyty po czym zawrócił, żeby uciec potencjalnej wrogiej rakiecie i nabrać odległości przed kolejnym atakiem
    Przykład „Falcon 1-1, pitbull, pumpink west”
  • Rolex - opóźnienie wykonania jakiejś zaplanowanej akcji o określoną ilość minut. Np Rolex +10 oznacza 10-minutową „obsuwę”
    Przykład „All flights from package Alpha, this is Mission Commander, we have Rolex +10”
  • Skosh - brak rakiet powietrze- powietrze, naprowadzanych aktywnie np.AIM-120
  • Sunrise - informacja, że funkcje kontroli oraz dowodzenia są dostępne (rozpoczęcie działań AWACS/GCI/ATC)
  • Tally - kontakt wzrokowy z nieprzyjacielem (samolot, lokalizacja, cel), przeciwieństwo No Joy
    Przykład „Hornet 1-1, Falcon 1-1, tally bandits at your six! Break left!”
    „Hornet 1-1 no joy!”
  • Tumbleweed - informacja o ograniczonej / znikomej świadomości sytuacyjnej, prośba o podanie obrazu sytuacji w pobliżu
  • Unable - Nie można zastosować się do rozkazów lub zaleceń
  • Zombie - gracz musi odejść od komputera
    Przykład „All flights, Magic is zombie 5.”
  • ZipLip - ograniczcie transmisje na radiu tylko do najwazniejszych informacji
  • INFO

    Kolor zielony przykłady zastosowania. Komunikat BRAA jest w formie: namiar/odległość/wysokość/rodzaj zagrożenia (Bearing, Range, Azimuth, Aspect).Wiadomość ta jest podawana w formie skróconej same liczby.Tłumaczenie może być trochę obrazowe, ale chodzi o przyswojenie sobie zwrotów i zrozumienie ich. Oczywiście podczas naszych lotów używamy też ojczystego języka, jednak korzystanie z tej frazeologia daję większy realizm podczas lotów. Wszelkie uwagi przesyłać na maila: admin@wirtualnipiloci.pl